Parijs 1919: zes maanden die de wereld veranderden

Na 'de oorlog die een einde aan alle oorlogen moest maken', kwamen mannen en vrouwen uit de hele wereld in Parijs bijeen voor de vredesbesprekingen. De drie grote leiders uit die tijd, Woodrow Wilson, David Lloyd George en Georges Clemeceau, vormden het hart van de conferentie, maar duizenden anderen kwamen ook: koningen en ministers met hun schare aan adviseurs, journalisten en lobbyisten voor een verscheidenheid aan belangen, van Armeense onafhankelijkheid tot gelijke rechten voor vrouwen. 'Parijs 1919' is het verhaal over hen die de wereldkaart opnieuw intekenden. Zij legden de grenzen van Rusland verder oostwaarts, ze lieten Polen opnieuw geboren worden, ze worstelden met de problemen rond Kosovo, de Koerden en de joodse staat. Vaak is geschreven dat er een rechte historische lijn te trekken is van de Glazen Zaal in get Paleis van Versailles naar de Duitse inval in Polen in 1939. Margaret MacMillan laat echter zien dat de geschiedkunde deze mannen niet altijd juist heeft beoordeeld. Zij werden afgerekend op fouten die later werden gemaakt. Ze probeerden rechtvaardig te zijn, maar hun doelstellingen de verslagen mogendheden te laten betalen zonder hen kapot te maken; nationalistische dromen te verwezenlijken; de verspreiding van het Bolsjewisme tegen te gaan en een wereldorde op te stellen op basis van demonstratie en rede konden niet met diplomatieke middelen worden bereikt.