Het felle leven van Jacoba van Beieren

Historische roman over Jacoba van Beieren door een geboren verteller.
In de hartstochtelijk bewogen wereld van de Late Mideleeuwen leefde men niet lang maar des te heviger. West-Europa werd verscheurd door de Honderdjarige Oorlog en het Grote Schisma van de Kerk met pausen en tegenpausen, door stedenoorlogen en twisten tussen grote en kleine vorsten die wreed werden uitgevochten. Voor de eenvoudige mensen werd dit leven dragelijk gemaakt door het overvloedige aantal kerkelijke feestdagen, voor de adel door de stilerende riddercodes, de etiquette, toernooien en feestdagen. Hun behoefte aan schoonheid werd bevredigde door de verfijnde stijl van kledij en gebouwen, door muziek en dans, de verstilde wereld van de miniaturen in hun gebedenboeken en het werk van mensen als Jan van Eyck, schilders in dienst van vorsten.
Hoe hield een jonge vrouw als Jacoba zich staande die met 15 jaar in deze wilde wereld werd geworpen?
Ze heeft dan al haar eerste man en haar vader verloren, moet om haa r erfdeel vechtern met haar ooms Johan zonder Genade, Jan zonder Vrees en haar neef Filips de Goede. Haar moeder, een levenslustige, Franse prinses met diplomatieke gaven, zoekt vooral eigen voordeel. Jacoba zal nog driemaal trouwen vóór haar vroege dood. Een jonge vrouw die een liefhebbende moeder en echtgenote had kunnen worden, was gedoemd de jongste vorstin van Europa te worden, energiek en zelfstandig en toch denkend volgens de feodale opvattingen van haar vader die wel de laatste ridder genoemd is. Stof voor een boeiende historische roman en 'Wim Povel,' (1910-2001), zeiden persrecensies naar aanleiding van eerder werk, 'is een geboren verteller.'